قسمت ششم: فیلمنامه و استوریبرد

فیلمنامه! حتما اسم اینیکی رو شنیدهاید؟ نشنیدهاید؟ باشه.
حالا به دومی فکرکنید: استوریبُرد! اسم اینیکی رو شاهد خیلیها نشنیدهباشند.
اینجا دربارهی ایندوتا حرف میزنیم و میگم که چرا بد نیست باهاشون آشنا بشیم.
استوریبرد (Storyboard) و فیلمنامه (Screenplay) دو ابزار مهم در صنعت سینما و فیلمسازی هستند که در مراحل مختلف تولید یک فیلم، چه سینمایی چه فیلم کوتاه و چه انیمیشن، بهکار میروند.
فیلمنامه، بیشتر شبیه به یک رمان و داستان میمونه. یک متن، که داره قصهای رو تعریف میکنه. اما فرقش با مثلا داستان رُمان چیه؟ فرقش با ایدهی یک خطی داستان، یا یک رُمان، اینه که: فیلمنامه، اولا تمام داستان رو تعریف میکنه، به همراه بخشهای مختلف، اطلاعات مربوط به صحنهها، شرح قیافهی آدمها و مکانها، و تمام اجزای مختلف اون داستان. یعنی ایده رو کامل و به ترتیب اتفاقها و وقایع داستان نوشته، و معلوم کرده که چه کسی، با چه شکل و قیافهای، در چه مکانی، چه دیالوگ یا چه جملاتی رو چه زمانی خواهد گفت.
فیلمنامه هدفش نوشتن تمام اجزای یک داستان، شخصیتها (یا همون “کاراکتر”ها)، حوادث و جزئیات محتوایی یک فیلم و… این چیزهاست.
هر فیلمنامه شامل صحنهها، دیالوگها، شخصیتها، توصیفها و توضیحها دربارهی محل و محیط داستان، جریان داستان و توصیفها میشه. درواقع یک فیلمنامه، تمام چیزی رو که به شکل تصویر داخل یک فیلم میبینیم، در قالب و شکل متن و نوشته آماده کرده.
برای ساختن یک فیلم، داشتن یک فیلمنامه لازم و ضروریه.
اما بعدش؟ استوریبرد!
به طور خلاصه اگر بخوام بگم، استوریبرد ابزاری گرافیکی است (یک تصویر رو مجسم کنید) که به ترتیب صحنهها و جریان داستان فیلم ما رو در خودش داره. استوریبرد به عنوان یک نقشهبرداری گرافیکی عمل میکنه و فیلمساز رو در ترتیب و انتقال تصویری صحنهها و جریان داستان فیلم کمک میکنه. یعنی روی کاغذ، نقاشی صحنههای اصلی و سیر و روند و ترتیب قرارگیری صحنههای اصلی رو میکشیم، که قبل از ساخت فیلم، به لحاظ تصویری کمی توی ذهنمون بدونیم که فیلم ما چهطور خواهد بود و چه ترتیب و روندی داره.
درواقع نمایش تصویری بخشهای اصلی و روند ماجرای یک فیلم، میشه استوریبرد. انگار شما کارگردان یک فیلم هستید؛ ایدهی فیلم رو دارید؛ فیلمنامهی فیلم رو هم نوشتهاید. و حالا برای ساختن اون فیلم، یه نقشه مثل نقشهی رسیدن به محل گنج نقاشی کردهاید: نقشهای که به شما کمک میکنه بدونه اول کدوم صحنه، بعدش کدوم، و همینطور تا آخر…
